De vele verschillende gelegenheden waarbij men voor zichzelf of voor anderen schrijft, zorgen ook voor de meest uiteenlopende eisen aan de schrijfinkt. Een bijzonder voorbeeld is het schrijven op een whiteboard (zie whiteboard / whiteboard sectie). Het schrift moet indien gewenst veegvast zijn en kan indien nodig worden afgeveegd. Voor dergelijke taken zijn onder andere niet-permanente markers ontworpen. Niet-permanente markers kunnen echter nog meer en niet-permanente markers zijn niet automatisch whiteboard markers. Diverse producten kunnen op bijna alle oppervlakken schrijven. Zo zijn de niet-permanente markers bijvoorbeeld zilveren schijven (CD, DVD, BD), papier en karton, karton en piepschuim, leer en steen, plastic en metaal, glas en porselein en hout. Van gladde oppervlakken kan het schrijven van niet-permanente markers meestal droog worden afgeveegd.

Sommige niet-permanente markers zijn zo ontworpen dat hun kleur of inkt alleen onder bepaalde voorwaarden kan worden weggeveegd. Dit grenst dan soms aan hekserij. Normaal gesproken zijn mensen gewend aan het feit dat als inkt of verf kan worden weggeveegd, bepaalde trucjes zullen werken:

Je veegt iets weg met je hand of vingertop.
Je veegt iets weg met een doek, zoals een vel van keukenrol of een papieren zakdoekje.
U gebruikt vingertop of doek en wrijft of knijpt terwijl u veegt.
Een vinger of doekje vochtig maken voor het afvegen. Als alternatief kan de inkt of de verf natuurlijk worden bevochtigd.
Een gebruikt vergelijkbare hulpmiddelen met een grotere intensiteit. Deze omvatten dan misschien een spons met ruwe kant of een wasmiddel zoals azijn.
Verf van de permanente marker of vernisverf kan zelfs vragen om geschikte speciale reinigers.

Gemeenschappelijk probeert men deze veegpogingen achter elkaar te doen. Daarbij gaat men ervan uit dat bij elke verhoging ook staat dat de inkt meer vraagt. Nu zou men verbaasd zijn als men de inkt van de niet-permanente stift niet kon verwijderen met wrijven, maar wel met een bevochtigde spons. Voor bepaalde taken is het handig als de tekst die met de niet-permanente marker is geschreven niet onbedoeld kan worden verwijderd, maar als het opzettelijk verwijderen eenvoudig is. Dit brengt de discussie terug naar het whiteboard. Bij het schrijven op het whiteboard als onderdeel van een lezing moet de verf veilig zijn tegen het per ongeluk vegen met de achterkant van de hand. Maar met de whiteboard spons moet je de inkt specifiek en gemakkelijk kunnen verwijderen.

Tegen het drogen

Als er viltstiften, fineliners, markeerstiften, edding of niet-permanente markers – veel van dit soort pennen hebben last van uitdroging. Als u bijvoorbeeld aan een tekst werkt en de pen slechts af en toe gebruikt, maar de beschermkap er niet telkens weer op doet, loopt u het risico dat de inkt voortijdig veroudert en onbruikbaar wordt. Staedtler heeft Dry Safe hiertegen gezet. Nu kan de niet-permanente stift zelfs dagenlang open liggen zonder uit te drogen. Dit is getest volgens ISO 554. Dit is een zeer praktisch voordeel voor veel gebruikers van de niet-permanente markers.

Bij de kleurkeuze van de niet-permanente markers tonen de fabrikanten zich vrijgevig. Het gebruikelijke bereik van 10 kleuren met een lijndikte tussen 0,3 en 1,0 mm is bijna standaard. Net als fineliners vallen ook niet-permanente markers op door hun meestal dunne loop. De niet-permanente markers van Edding zijn wat groter. In bijna alle gevallen is het vilt ontworpen als een kogelpunt.

Krijt als pen

Dat de ontwikkelingsgeschiedenis van de ""viltstift"" nog lang niet voorbij is, blijkt uit tal van nieuwe producten zoals de Chalk Marker, een niet-permanente stift van Edding. De pen is met name geschikt voor het ontwerpen van ramen en glas, bijvoorbeeld als de werken weer verwijderd moeten worden zonder dat er resten achterblijven.