Mineraalwater

Water of water - dat is de vraag hier

Met name bij water als drankje aan tafel of in het algemeen voor verfrissing, lopen de meningen vaak uiteen. Allereerst kan worden gesteld dat de kwaliteit van het leidingwater in Duitsland zeer hoog is, hoewel er ook hier aanzienlijke verschillen zijn.

• Sommige leidingwater in grote steden moet niet zomaar worden geserveerd, gevuld met glazen.
• Tafelwater kan over het algemeen worden samengesteld als een mengsel van verschillende soorten water en voldoet niet aan de eisen van mineraalwater.
• Stillwater is een mineraalwater zonder of met zeer weinig kooldioxide.
• Het medium wordt vaak aangeduid als mineraalwater waarvan het kooldioxidegehalte in het midden ligt tussen stilstaand water of normaal mineraalwater.
• Bruisend of zuur bruisend water of seltzer (seltzerwater) is (sinds 1984) per definitie mineraalwater dat gebotteld is met toevoeging van kooldioxide of dat afkomstig is uit een zure bron.

In de jaren zeventig werd de term ""fizz"" ook wel eens gebruikt om koolzuurhoudende limonade aan te duiden. De Duden geeft als synoniem voor sprankelend ook tintelend water. Men zou ook een onderscheid kunnen maken tussen mousserend water, een gangbare naam voor mousserende wijn of mousserende wijn (ook wel bekend als Prickelbrause), en mousserend water.

Kwaliteit is officieel

De term mineraalwater is beschermd. Voor mineraalwater is een officiële goedkeuring nodig die bevestigt dat het gezondheidsbevorderende mineralen bevat, en het moet direct bij de bron worden gebotteld. Bronwater verschilt van mineraalwater doordat er geen officiële goedkeuring is. In de meeste gevallen zijn de mineralen niet constant waarneembaar in het bronwater.

Mineraalwater, vooral stilstaand water, kan ook gebruikt worden als water voor thee of zelfs koffie. De smaken zijn meestal net zo goed als bij het favoriete soort mineraalwater. Als u mineraalwater aanbiedt aan klanten of zakenvrienden, moet u zeker vragen welk water mensen graag drinken.

Het beste verfrissende effect zou bij een temperatuur van ongeveer 8 graden moeten zijn. Dit is dan ook een goede tip voor het aanleggen van voorraden. Bij het onderscheid tussen stilstaand water, medium water en klassiek mineraalwater met een hoog kooldioxidegehalte is het raadzaam om niet slechts één type op te slaan. Stilstaand water kan worden gebruikt om andere dranken te verdunnen, zoals sappen, mousserende wijn en wijn of zelfs thee en koffie. In beperkte mate is dit ook mogelijk met medium. Maar een sprankelende koffie is niet noodzakelijkerwijs de beste manier om het te presenteren. Aan de chemische kant raden wij ook af om koolzuurhoudend water te gebruiken als toevoeging aan (hete) thee of koffie. Het koolzuur lost op en kan een negatieve invloed hebben op de smaak. Er zijn mensen die het leuk vinden, maar het moet niet zomaar worden aangeboden.

Gevroren water

In dit verband wordt af en toe de vraag gesteld of er gedestilleerd water kan worden gedronken. Dit is heel goed mogelijk en niet slechts één keer (!). In Zuidoost-Azië bijvoorbeeld wordt gedistilleerd water verkocht als drinkwater van een bijzonder zuivere soort. In het algemeen kan overmatig waterverbruik leiden tot watervergiftiging (hyperhydratatie). Meestal is watervergiftiging echter het gevolg van bestaande ziekten (bijv. nieren). Een gemiddeld gezond menselijk lichaam met een gewicht van 70 kg kan 17 liter water oraal verbruiken zonder dat het gebrek aan elektrolyten een probleem is. Voor mineraalwater zou de hoeveelheid iets hoger zijn. De verschillen zijn echter nauwelijks relevant voor het dagelijks leven. Voor infusies is de situatie anders, hoewel dit ook geldt voor normaal water. Een voedingsoplossing wordt daarom meestal direct in het bloed gegeven wanneer een lichaam ernstig verzwakt is.